Blog

Czy blacha ołowiana do osłon RTG musi mieć atest? Przepisy rzadko wskazują jeden obowiązkowy dokument wprost, ale w praktyce rynkowej i przetargowej odpowiednia dokumentacja jest niezbędna.

Najczęściej wymaganym dokumentem jest atest 3.1 wg EN 10204, który potwierdza jakość, pochodzenie i identyfikowalność partii materiału. Norma EN 12588 odnosi się do jakości blachy ołowianej jako materiału budowlanego, ale nie potwierdza skuteczności ochrony radiologicznej ani równoważnika ołowiu (mmPb).

Jeżeli w dokumentacji pojawia się mmPb lub tłumienie promieniowania, konieczne są badania wykonane zgodnie z normami radiologicznymi – atest materiałowy nie jest tu wystarczający.

W praktyce bez atestu 3.1, specyfikacji materiału i jednoznacznej identyfikacji dostawy odbiór pracowni RTG, audyt lub przetarg mogą zostać zakwestionowane. Dlatego właściwa dokumentacja blachy i folii ołowianej jest dziś standardem, który chroni zarówno inwestora, jak i wykonawcę.

Czy blacha ołowiana jest szkodliwa? Wbrew obawom, prawidłowo zamontowana blacha ołowiana nie stanowi zagrożenia dla zdrowia. Szkodliwość ołowiu występuje tylko wtedy, gdy metal dostaje się do organizmu - przez wdychanie pyłów podczas obróbki lub długotrwały kontakt bez higieny.

Materiały ochronne zainstalowane w gabinetach medycznych i laboratoriach są całkowicie bezpieczne dla użytkowników. Metal w postaci litej nie uwalnia substancji szkodliwych. Kluczem do bezpieczeństwa jest profesjonalny montaż, certyfikowane produkty i przestrzeganie zasad BHP.

Sprawdź, kiedy ołów jest bezpieczny, a kiedy wymaga szczególnej ostrożności!

Folia ołowiana to jedno z najskuteczniejszych i najbardziej elastycznych rozwiązań do ekranowania pomieszczeń przed promieniowaniem rentgenowskim. W przeciwieństwie do sztywnych płyt ołowianych, folia pozwala na precyzyjne dopasowanie do nieregularnych powierzchni, szczelin i trudno dostępnych miejsc. W tym poradniku krok po kroku pokażemy, jak prawidłowo zamontować folię ołowianą na drzwiach i ścianach.